VXL ܟ    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL . qL ) qL ++ qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL "}& qL .% qL  qL ~ qL / qL $ qL ( qL  qL * qL   qL . qL }# qL  qL  qL ,+-m qL }m qL / qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ,!m/m qL m% !  "-m+ ~. .m"&  "(m'0  +,'&m  m  ~m0  '%m  +'m  ~m$  .(1m $ 01mo~ .) !m%o/ # ]& ~' $m/mo qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ] qL m']] m )m	 1,m(-})" 	 -m%/  ,mm / .)m] ) ),m$ ] - $*m$']  #m+]  ~,m&(#] & 'm*]  m-m 	 &~m$1!( 	 'm* *-%  m+]Om m ] qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL %o qL OOO m	 +~]]0m}m0m*mm 	 ~]]mm$m/mm   O $  -] } $1]  &] 1 ]   )] / )] '  O 	 .Q&]m~mmm(m 	 %,Q)]mmmmm  ~O}O$C %.m }o qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL , qL 0*OC'C /m O ] O '] ")O ! -O $ $O * O  $/O . /O & *O  -&C / &C "] 0!O ]  OC}C ~%m  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL # qL *]C }m !C 'O &C O  O ~m -O  #O  O  ,O  )O  O } }&O *m !$C ~O +"C +O ])C m $ qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL mo qL O " &-C e 9 .e &9 ) ,C  "*C 1 'C  %(C % $~C " %,C  !"9 " &9 e %+C e O  0mo qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ! qL $~]1O ,  +C *i &9 )i 1 # $1  (19  -9  9 # !)9 / **1 % 1 } (9 %i )C i ](O  * qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]OC 1, }09 "m $-1 #m ~+  1%+  "+ - + ~ #+ ( (+   ./+ ~ "+ + -)1  m .9 %m &]O C { ) qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ) qL /]%OC ,{m	 +01/M+W-c)ckm 	 +}IW c0c!k(m  + "{ .$+ 1 }+   /+ ~ +   ~+ ~ #(+  !+ ${	 -+/IW+a"ak/m 	 /01~MW.c!c'km  (}]O~C {1k  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ! qL "&]O"C y.k	 ')1~+-EO1Y#Ya 	 !'+'C O+Y+Y0a  -%+ y "+  "*+ 0 +   (+   }+ # #++ ( %+ y	 +1'+COY1Y#a 	 '1(+!E"O*YYa  *0]-OC *y*k . qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]OC yk 19 ~W 0)1 W + 0y  +  + ) -+ , #+ . -+  .$+ ! /(+ y +*1 W 9 W )] O(C .yk ! qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL -%].O 0k '-C /M !9 +M (1 k /+  .#+ ! +  }+ + + . %+  1 k !%9 M }+C M )]O )k  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL (!m*o qL *O } !C c 9 c '1 *} 1+ # +  &}+ $ + - ~-+ + + , /1 #} '9 )c 1C c O !} mo qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]%O  '!C }i 1*9 i &(1  *+ 1 '+   ~*+  /(+  + % $+ / 1 + ,9 i C i ,%]O  + qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL " qL ]/O(C +}' (/9 k 01 k + &} )1+   0+ 0 *+  '+  + . /+ - $+ -} 1}1 /k 9 k  ]1OC } . qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ) qL (}]~O/C y#m	 " 1MWaa&k1k 	 +IU!aa$k(k  %-+ y )+  + $ (-+ $ 1$+ ' ~+ 0 (*+ 0 ~+ $y	 -&+IU/aa*k0k 	 !1M,W/aa%kk  ~](OC $ym   qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL $ qL +]~OC 0y*k	 &1 +EO$Y%Y)a 	 )+0'(COY(Ya   + y %+ ~ .'+  +,+  (+ . &+   ,+  + 'y	 ((+''C!O.Y"Y%a 	 1+EO#YY1a  ]O&C  yk  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL )]OC +yk  9 W *'1 W ~$+ y !+ # + (  + ~ + ' &&+  '+  + #y *1 W 09 "W }]OC ~yk 0 qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL , qL &!]O &k *C &M 9 %M }1 )k !,+ / } +  + 1 $/+   "0+  +  1 &k }+9 .M (C (M  ]}O /k . qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL /+m(o qL #O !} +.C c #9 c +-1 } +  #+  (+   .+  ),+  %++ . !1 }} 0#9 )c (C &c O } "m}o qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL $ qL ,]1O # +C i ~9 i ).1  #+ 0 0*+ + *+ * ,%+  (+ * *+ ( %1  +$9 -i ~/C (i ]O }  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL &],OC ~} (9 k %"1 'k .+ &} ,+  %,+ , #+  #+  *,+ . )+ ~ }+ #} 1 ,k +9 'k ,]&OC $}} . qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL &}]O*C y(m	 1M~W&aa(kk 	 !++IU aak,k  ++ y }+  (+  + & ,)+ + -+  }+ ~ + y	 !+&IUa.ak(k 	 /}1M&Waa-k-k  0 ]#OC ym & qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL - qL (]O*C  yk	 *11+E*OYYa 	 +.'C&O"Y!Ya  }++ 'y ,+  -+ }  +  }+ ( %+ " .++  + 'y	 +-'+C%OY!Y}a 	 !11+E#OYYa  (]OC y*k  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL $}])O'C y*k *9 "W %1 )W '+ %y ++ ! + . %,+ ( 1+  )+  ~+  + y 1 W '9 W !(]O!C yk $ qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL !%]O k *(C )M 19 ~M 0)1 1k )+  )-+  !+ - $+ } })+ } + - !$1 $k }9 M }0C M (]O .k - qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL (/mo qL $O !} C .c .!9 c &1 } *"+ , 1++  '+ + #.+ / + # +  (11 .} -$9 $c $C c 'O ~} !mo qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL }"]$O  !C -i 09 i &1 0 (+ ( %+  '  (' ) "+ ! *+  }1 $ ~9 i )C ,i .HH,].O   qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL $o qL  ]+C )}& )9 0k 1 k ,+ "} *&+   (+ 1 +   ~+ / +  -+  %0+ *} % 1 'k )9 k HH,]O%C }% " qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL _ qL 0]*O'C !y-m	 +10MWa1akk 	 !+1IU.aa-k#k  *%+ y + } -+  "+ ~ 1+  '+ + + }  #+ y	 }+%IUaa-k$k 	 ~1M}W*a"a%k-k  1)]~OC y0m  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ~]O%C y0k	 1+%EO#Y#Ya 	 -'+-'0C,O/YY(a  ,+ y ,++  &+  ,+  *++ - &+  +  1}+ 0y	 )+/'CO!Y0Y*a 	 +)1+'E"O~YYa  .](O-C y*k ~ qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL (] OC yk ($9 !W 1 'W .0+ y *+  *+  #+ # + + %+  + 0  + 'y ~01 1W *19 +W /]1O C &y&k } qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL " qL %]+O -k -C M "9 M }1 %k !$+  "+  &#+ # 0+ ( 0+  &+  1 "k .9 $M C (M *)]O k 0 qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ~m.o qL 1 O } 'C c '9 (c }1 } (.+ ~ +  **+ & ~,+ ~ }+ * 1+  ,"1 } #9 c %&C $c -O } ,mo qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL 1 qL /0]O  '"C ,i )9 (i %1 &  +  }+ - **+ ' }+ * +  (+ & 1 % ,9 $i -C /i &],O  " qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL 1 qL ]}OC } ,}9 k 1 #k ++ } )+  "+ .  !+ ) +   &+  + % + } '1 "k "9 k +(]OC  }1 $ qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL 1 qL "]OC y}m	 #+1)MWaa%k0k 	 .+I(Ua+akk  &+ y + #  + - 0+ !} &1+ !} + $ ~+   $+ y	 0+IU~a~a~kk 	 1M}W(aakk  ]O#C #ym  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL } qL +!]*OC &yk	 (}1+E+OY0Ya 	 1+'C/OY#Ya  ,"](+ -y ]O+ - .*m]"O+  m]%O-+ ( m!](O(+  -m]!O/+ . ]/O%+ $ -]+ -y	 +'*COYYa 	 1+EO'Y0Ya  +](O(C .y#k  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL )  qL (]OC yk 'mO+C&9  W#W "m"]*C/91 W!W +(mO)91+ %y }m0C11+ - (#C'+ 1 "~C1+  .C~1"+ 1 C+ " )m(C1.+  /mO(9-1+ y m]C$901 }W m+OC9 W $])O#C .y}k (*) qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL #m'm qL }mm qL] 1] qLM O qLM +C   k .9    91+    9    }9    191'+    '9    C   k %O   M )]   M mm   k &mm qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLo  qLU  qLU    }                      

}    c  c  }      

  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  		        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLi  i                              i    i          

  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                    !  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    m    m                      m    m            qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      q    q                        q  q                qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                          qL  qL  qL  qL  qL        }  s    s  }      

                }    s    s    }      		  

      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                            }    y  y  

}            }  }        }  

y    y    }              qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  

          		                                              }  }  }    y    }    }    }    }  }    }  y    }    }    }            qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                          		            		        

          }    }  }    }    }    }    }  }    }    }  }  

}  }    }              qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                              

                                      }          }                      

      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                  

      

            

                                  

                                      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  

  

        m                                                                                    		        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm                  

                                                                        

  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                		                                                                                                qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm            m                                                        		                                  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                                                                    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                          		                       0T$  0T(                                           qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   	    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL       qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL m      m      m    mm  mm  m                 m                 m  m        ܞ  mm   mm  mm  m  mm  m  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm          		                  		                         ,T$  $@ $@m$@      8`00T$   		     (H                                           qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   m        	                  	              	              
    m  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]  ]      ]      ]  ]]  ]]   ]   mmm  m  ]    om]   om]]]]  ]]  ]  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                      m                         (H    (@      8$@  $D    8`0$<m,T$ 8  m  m  4\,,P     8                         

                        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL]  m   m 
  
   
                 	                 
                   
           	                	     
   

            m   

  m   qL]  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]    ]    ]      OO  OO  O     o   ]]]O    o  _  ] a_]O  OOO  O  O  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                     (L   8m        o  4        o(Dm    4\(mm  ]    0X$  4m   		 0P$$<    8     8                                       

        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      	m ] m m m
mm m   m 
m m m mmm   m m mm m    m mmm
m    m m m mm   mmm m m    m m m mm   mmm
m m   mm m m m  m m mm m   mm m mm   mm	m mm  m m mmm   m
mmmm  	m m m m
m  mmm m m   m m mm m   mm m m
m m    m    m] m mm mm m    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]      ]        ]      O  CC  CC     q   qO  OO  o  _Q   U  S  Q  OC  C  C  CC  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  

                  

                                      <    ,P <  ,P  ,P$Dm$@  (H$0T(H]   m ,L ,L    m $<m  _,L$]    $@ $@   ]  O    $@m 8]   		   $Do  q    (Lm    m      4X(m       

              

        		                  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      m ] O ] ] ]] ] o]
]
] ] ]  ]  ] m 	] 
m  ] 
m ] m  ] 	m  ]  m  ]  m ] m  ]  m  ] m  ]  m 	]  m  ]  m  ]  m 
]  m 	] 
] ] o] ]] ]]   m ] O] ]] ] ]  
  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]    ]    ]    O  C  9  9  9    s  a  C9    o_  Q U  I  G  E  C9  999  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                     0T$@m  $@  m$D_    (L     m  O    0\ ,T mc  o0q      (H m   ]  Q  Y  O$$s$$s     mPm0T$e  O  C          o$Dq  $@O     o 4X(  o(H o  $@a      0T$  ]  m  ],P q  ,P$D]  $D                                                       qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      ] OCO OOO  OO O OO    a 

  a    a  a  a   a    a    a 
 	a   a   a 
  a    a  a     a     a 	  a  
O OO O	O    ]OC OOOO    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ] w   ] w ]   w     O  C9  11   u  uuc99  uo_Q   M  I?  =  ;9  1  11  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                

           4m      m    4\(  ,L o    ]  0X$0T$(H o  s  U$<a m 0\(0X$ @  <0X(]     E  M((Ccc (H$  m  o]]e  Ws  C9  [$$w$$  m  m  ,P4X( <_4X(0a(HC   m ,P(Hm    4X(,PO$@a$@  (L o$@   		                  		                                        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   	 qL    OC 9 C C   QC CC C    e m   e    e   e   e    e     e   e  ݧ   e   e   	e   e   e 
   e   e  m   e    e Q C
CC
C     O
C 9 C C C  	  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   q   ] q     ]   q     O  C9  1  +   w  w  eeG1    w  o  _  Q MC  ?75  31  +  +  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL        		  		                    

                         ,P   (D ,P 4o4a4W    (H o  ,P m    $@ m$DO$<;   U 4X,m$DO0P$OK$<O ] ,P m4\,e$@m  S o ,L$oq  c    ] m   8C$@U    ,P                                                                 qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    
 mC 9199  ]E 9 9 9    i   i  i m    i  m     	i	 	 m      i
 
   m

  i ݥ  	m 	 i m m  m  i  ݝ  		m
 i
   m  i	  	m
    
i m    i   m  
	  i 	   i    i 	  i  ] E 999    m	C9199     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]   m     ]   m   ] m   O  C9  1  +     y gWI+    yi_Q   MC;71  /-  +  '  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                        m   0X$m 8s4a      o4\($<4o4q  ,L qu    ,Po  o0o   I (D ]$@ o  ] o 0T$,T o  ]  m  ,L 0T$  o,L$$@g <U   <,L$,P$m$D9 		                                                  

      

                      qL  qL  qL  qL    qL    o      m ]91+
1   ] O ; 11    m  m    m  m ]mm mm  m   mm  m m m m  m
m m ߜ m  m  ]ޥm m  ߦm  m  mm  m mm m   mm  m 	m] m mmm m 	  m  m   m 	 ] O; 1 1     m	] 9 1
+1    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]   m     ] m ] m OC9  1+   {   {  YK    {   k[QE  MC;5  1-+)'  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                                      m              m          

  <c m   m  q0c$@g m 8`00T$  q  q  a  i  g y   _  K M ,T O  _ o (D m$@](HO  ,P m  c  $D ]    (Ho               

                                                                              qL 	m qL   m   q qq  	  u{   ] O1+'    ]OC 3 +   q  q   q	  m] O ] ]
]  q  	mo 	q  	oo  q   o o  q  oߚ o  q  ޫ  q  oߝ o  q   o o q  o o  q 
m o q	  	m ] O ] ] ]  q  	 q 	  q   q  ] O C3+    	m] O 1 + '     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]   m   ] m   ] m   O  C  91+  }  A9/  )    k  A/%%  %  }   m  ]  OE  ;C;51  -+  )  '  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                        		        m        m                m          m    m   4T$]  a  4`,m,L e  a i $@Q   a 4\,   Y (L <c    (H o                   		                                                                                        a 	  k  m % m '    m   q 
  q
 	m ] ] OC O	O 
q   q q   oq q 
 q  q  ߜ   q ީ
  q  ߜ  q q 	q  o q  q  q  q
  	m ] ]O C OO q   q  q 	 m ]OC9 -     m
] OC	+'   }  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ] m   ]   m   ]   m   O   ' O   '       m  C9 %     o  _   ;                                                                                      m              m      m        m            m    m (HO   {  

W    Q (L   a                                                          		                  

  

      		                 e   m   m  7 
m ;   w w  w   w w ݧ  mm]O C  w  ߛ os  w  ߥo s w  ߗ s  w ߝ s  w       ۥި	  w 
ߙ s  w 	ߔ s  w ߡo s  w ߛ o s  w 
ݥ mm]	OC w  
w  w w w   w ] O
C 91   
m]	O C 9'  }  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL ]   m   ] m ] m   ]   9   ]   9   m  m  O9 7   o   ?                                

                          m                      m        m    {  m    k  a  

k  Y    u    w                          m  

            m  m          

m        

                            
      q    q  m G  m  M   w 
q w  ݞ w  w m  m] O C w ޞ m  w  ޠm w ޝ m w  ޘ m w     m  m  mm  mm  m  $(,ަm  w ޚ m w  ޞ m w  ަm  w ޢm w  m m ]OC  w 	ݝ w  w  q 
w   
w   ] O
C 9 1    m ]O C91    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ] m   ]   m   ]   m ]   I ]   I m  ]O  C   G o   O                                              m  m                m  m      m  		  m                k      u    Y    s  {  y  u    y              		                m  m          m    m                    m  m    m  m    m  m      
  	    s    s  m  [ m [   w  w  w  w ݢ]m] o OC
S  w  mߠqw w  mߨ	qw  w mߦw  w mߗ w  w     m  ]  ]]  ]]ۡmޠw  w mߛ w w  mߖ w  w mߤqw w  mߓ q w w 
ݕ ] m] oO CS w w  w   w  
w  ]O	C 9 1     m] OC 9 1     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   m     ] m     ] m     ] W   ] W    m  ]O  C U   o ]                                  

    

      m  m  		m    m                    

  m        m            m  }  }  g      s    w    }                  m      m  		      m  m                  m    m      

               w 
 m  u  m  g  m  g   w    w  w w
 O ] O C C 9 [ Sa  q  ]q q ]
q q  ] q  q ߧq w aި	q w  ߘ q w  ]q  q  ] q  q ]q  q
  O] O C C 9[	S a  q  w 
w   w   w  ] OC9 1     m ]O C 91    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ]   m   ]   m   ] m     O c O   c    m]  C  9   a   o_   i    m  ]  OCC    m]O  C    m]  O      m]    m              

                                m        		m      m              m      		{        m  }    }    m    {      }      m      m      m    m      m  		m      ]    m  m  

m  m  m            qLm              qLm  qLm   qLg   mo qsuw  
moq s u ]aei m   ] a e i m    w   w  w  w	  COQ 99 1 O I  m  Os q s  Os s s ss s 
ߧss  w  eޚ u w w ߗ s s  w  s s 
s Oss  s O sq s	 C0DPO Q9 91 O I  m  w  w    w    w   ] O C 91     m ]OC9 1     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ] m   ] m   ]   m   OC  [a  g  C[  ag  m  ]  C  1M  U  a     o  _  Qg  k  oi  ]  K;/)  '  qL9  qL9  qLC  qLO  qL]  qLm  qLm  qLm      		                          

              		                m    

  m  k          m  		m  }  k  m  m    		          m      m      m        ]    m  

                      		        qL  qLm  qLm  qLm  qLm  qL  qL   qLu    e   e   m
] OS
W[   ] OS W	[    w  w w w  99 E 1 1 + E  k C w  u 
s u } u 	ߥ} w [ޓ u}  w ߗ  }  w   }  u 
 s u Cw u 99 E
11+ E  k   w  w   w    w  ] OC91    m ] OC91    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ] m   ]   m   ] m   O  C9  OU        ]  C       o_Q  E  Y]  a]  SC7-  '  qLC  qLK  qLU  qLa  qLo  qL  qL  qL  qLm      		        

  		  		      

              

    m          m  m        		m      }  

  		}  }    }  		            m  

m        m      m  		                qLm  qLm  qLm  qLm  qLm  qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLW  g  	m ]O	C G K   ] O CG K    w    w  w  w 191 ;+ +'  k   m gq mus  w	  m m gq mu s  w
 m
o m g  y{ }  w ݝ m o qm g   w a aO]i e   w ݔ moqm g  w
 m om g y{}  w	   m m g qm u s  w   mg q m u	s w  19 1;+ + ' 
k   w  w    w   w ] O	C	91   
m ] OC 9 1     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   m ] m   ]   m OC  91  E          mC  +    o_Q   ;  M  QUSI  =  3  +  qLS  qL[  qLe  qLq  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLm  qLm  qLm  qLm  qLm    

          m  		  		    		  

    m          m          m  m        m        }  }  m  

m  

      m      m          m        qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  o q e qLk  q i  m]O9=    ] OC9 =    w     w w w  w w' 	q me w ] e w _ k  w  a   w  g gݘ [   w  a   w  _ k w  ]e w m e w w'  q  w w  w   w    w  ]O
C 91    m
] OC 91     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ] m   ]   m ]   m   OC9  1  +           mC'  o  _Q   M3CG  KI  A  7  /  qLa  qLi  qLs  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm                            m  m  

m        m    m  		      m      m    m  		m          m            m                    qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm   k   m ]OC 91  ]OC 91     w     w yw  w 7  u  e w e  w 	m 	w   w   w  w  m w e  w  e  w  7 u  y w w   w 	 
w   ]OC 9 1     m ] OC 91     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ]   m   ] m ]   m   O  C  9  1+         mmO'    o  _  Q M  C-  ;  ?  A  A91  qLm  qLu  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  		  		            m          		            m    ]      m    m      m                      m    		        m          qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLo   m    m	] O C 91   ] O C 91     w    w w w K  w i  w  i w q  w   w  w   w  q w i  w  i w  K  w  w w    w 	 w   ] O	C 9 1   
  m]OC 9 1     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   m   ] m     ] m   O  C  9  1  +    m  ]  O'    o  _Q M  C  ;)579  91  qLw  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL          

                  m    m  m    m  m  		m    ]    m  		]      m          m            m          m      

      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLc  i     mm] OC	91    m oqs u  m o q su  u gkosu   UE EGUg  
i[ _c su  i [ _ csu  i ace su  
i moqsu   i moqs u   i mo qsu  ia ce s u  i[_cs u  i[ _ c s u  UE E GUg   ugk o su  m o qs u    mo q s u       m m]	OC	91     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ]   m ]   m   ] m   O  C  9  1+        ]O  '      o  _  Q   M  C  ;  5'/111  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                    

  		                    m          m  		    m    m  m        m            

m                qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qLm      mm ]] OC 91    m	] O C9 1    mm] _ ac  m m] _a c   u e g Y]ac   aOO ? A
CO   a []
O S Wc   i[ ] O
S Wc   o[]S UW
c   s []
]_a c  u[g ] _a c   s [ ] ]	_a c   o	[ ]S
U Wc  i[ ] OS W c  a[ ]O SWc   a OO ?ACO   ue	g Y ] a c    m m ] _ ac     mm ]_ac   	m ]O C9 1    m m ] ] O C9 1  
  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   m   ]   m     ] m   O  C  9  1+        mC'  o  _Q   MC;5  1%+++  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm    		                  		    m    m    m  		    

m                  m                                  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy   u     +   +   U  U  U   I   U  U  U  U  U  U  U  U   U  
I  U   U  U  +  + 	    
  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL     ] m ]   m ]   m   O  C  91+          mC+    o_Q   MC  ;  51  -  %  ''  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL            m  

        m    m          m  		m        m      m    m            m        		m          qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL{       qL'  qL'  qLI  qLI  qLI  qLC  qLI  qLI  qLI  qLI  qLI  qLI  qLI  qLI  qLI  qLC  qLI  qLI  qLI  qL'  qL'         qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   ]   m   ] m   ]   m   OC91  +  

      		        		      m  m  O+            ܜ    o_Q   MC;51-  +  %%  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL              

m        m                        m    		m          		      		  

                        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLm  qLI  qLI  qL_  qL_  qL_  qLY  qL[  qL[  qL[  qL_  qL_  qL_  qL[  qL[  qL[  qLY  qL_  qL_  qL_  qLI  qLI  qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   $(,m  ]   maW  M  C9  1 m] m  aWMC  91   m] ma  W  MC  91      m  ]OC9  1+  '%  %  %  %  %%    m  mm  m  ]  O  C9  1+  '  %  %%  %  %  %   ]  C1  +   '%%  %%%%%  %     o  _  Q MC  ;  5  1-+)  %  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                m  

                                      m    m      

m                        

    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLo  qL  qLW  qLW  qLc  qLc  qLc  qLa  qLa  qLa  qLa  qLc  qLc  qLc  qLa  qLa  qLa  qLa  qLc  qLc  qLc  qLW  qLW  qL  qLo  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL+  qL+  qL+  qL%  qL%  qL%  qL%  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm                                		        

    m      m      m      m                              qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLc  qLc  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLg  qLc  qLc  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL=  qL=  qL=  qL7  qL7  qL7  qL7  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                          		              		  m        m      m            

                  

      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLm  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLq  qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLM  qLM  qLM  qLG  qLG  qLG  qLG  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL        		                  

                                		m        m        m        		                  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLs  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLu  qLs  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL[  qL[  qL[  qLU  qLU  qLU  qLU  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                                    qLm  qLm  qLm              m  

    m  		  m                  		        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qL{  qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLg  qLg  qLg  qLa  qLa  qLa  qLa  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                              qLm  qL  qL  qL  qLm  qLm            m        m    m  

m                      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLq  qLq  qLq  qLk  qLk  qLk  qLk  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                          

      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm      		m      m                                qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qLy  qLy  qLs  qLs  qLs  qLs  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm          		          qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm            m        m                                qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qLy  qLy  qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm                  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm          m      m                            qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLm  qLm  qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm      m                    

        qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm      

    m                  m  		      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL        m      m        m                  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm          		      m              qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      m              m      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                  m          qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    

        m    m        qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                      qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                          qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL                          qL    qL    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    m        

      m              qL    qL  qL                     		          

 qL    qL m  

      

  		    m                     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL      ]mm  m		m  mmm  mmm

m    qLm   m m      

  

    m      

  		

    m               m                      m      		m            m                  m  m    		        

m  ]  mmm  m  m  m  m  m		m  m  m   qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL   m  m qL] mppo ao  o  o  o  o  o  o  oo

o 

 qLm    ]  mm  mm  mmmm<L@m      ]  mm

m  m  mmm  m           m  		m        m      m  m]mm  m  mmmmm  m  ]  m

mm  m  m		mmm       		m  ]  ]

O  ]

]]  ]  ]]  ]]  ]		]   m qL]  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   o qL ] ]Ua  aaaaaaaa   ] qL_ m   asa		ooo  ooo  o<H@o m 		]   m ]   m    m      m    m    m    m   ]   m   ] m  O  Q		O]]]  ]  ]]  ]   ]  ]  aaU  a  a  a  a

aaaa  a   o qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  _  su              qLS    c    Y  c		ccc  ccc<L@c   ] _  a    a          		        a    a 		]   O C  C  9C  CCC  CCC        _su  		     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL  m                qLm    UuUQ

YY  Y  Y  Y  Y8D<Y   m   U    c    e    e                    e    e  U   m   9 		  C  G		G  ?G  G  G  G		G  G      m               qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL  qL    qL  qL    qL    m  



!!    qLm    		o  s  W  g  i  o  o  o  oo8D8o   m   M  [    g  i    i  

              i    i    [    C   m   =   ]		Q  E  U  W  ]

]  ]]  ]    m           qL  qL  qL 

 qL    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL 		   m

              m    		              qL    m            qLm    o  

a  ooo  o  o		o  o<L@o   m   _    U    a  k  		m    m     

                     m    m  a  M  G m   O     ]  ]O  ]  ]]  ]]  ]  ]          m    

		       qL   m            

        m                   qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL 

 qL      ]  mmmm  m  m  mm  m  m		m  qLm ppm m        qLm    o    a  o  o  ooo  oo8D8o   m   _    c  ]  g    o    q          		

  

  m  yw

m  q  q   

      m      m        m  		m                         m  qq  u          q        q    g    W    Q  U m 

O ]]O  ]]]  ]		]]]      mm

                      m]mm  m  mm  mm  mmmm   qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL mm qL] mo   a  oo  ooooo

o

o  o  qLm      o

aooo  o  o  oo<L@o m   _  c    g  e    m    s     m  mm              q  {y  s

u  

  m    mm  m  m  mmm  mm  m_i		g  a  c      m    m   

   m  

  m      m  

m   

     m  mmm  m  m  mm  m  mm  _  c  cg		m    m  m  m  		

  		      

qu  us  u     u    m  a  

[  [  U m   O   

]  ]  O]  ]  ]]]]  ]      m]O]  ]]  ]  ]  ]  ]  ]]  ]  m  ] qL]    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL q qLa   ]   S  _  _  ___  _  __  _ m 

asa  oooo  o  o  o8D<o   m   _  

c  g  		k        m 

 s        w   m  ]mm  ]  ] g     m		m]		]]		]]  ]		]]  ]  ]  ]]]  S  [YW        mm  ]  m          m]  ]  O            m  ]  ]O 		     m  m]  m          m  m  ]  ]]]]

]]  ]]  ]  ]  ]  ]SWW  [        m]mm  ]		]   g    y    s    k    e  a  [    U   m   O   mO  Q  O  ]  ]  ]  ]  ]  ]]    ]O  CO  O		O  O

O  OO  O  O  a qLa  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL   a qLe      c  m  G  QQ  QQ  Q  QQ  Q    q  S		c  S_  _  __  __  c    g  k    o   m s   m  

  m  		  		

  		qyw  y  w      m  oq  m  o  q {       m		m

]  ]O   m     		O]]

O M 

    O  ]  ]OO 

 O  C  O

O            m  m  m  

  O  C  O  O        O  ]  ]  O  O      O  ]  ]  O O       m  m		]  ]  O m     mo  q  m  oq }   m

  m                  		  s  y  y  y    m s  m    g  a  

[    U O  C  E  C  O  OO  O  O  O      C

C  9CC  C  C  C  C  CC    a qLe  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLi  UU  ]  =EE

EE  E  EE 

   a  a  G  U  G  Q  Q

Q  Q  Q    g    k    o  		s  m  ]      

        q  {  wyw m

]mm  m  mmmm  m  mmmm  ck  ii      mmm

]a            y    }    		OCO  O   q     O 

U O     		  9         m  ]  m    9           O      		O U       O  C  O  O   q       m  m  m  ]  a    		        }      m]m  mm  m  mm  mmm  mm  mmg

k  k       m  ]                  

u  yy  y  s  m  g  a      [ OC  9;  9  C  C

CC  C    C9  9  1  9

9

9  99  9  9     qLi  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qLm      o  I  IO5  ;  ;  ;;;  ;      o  SS

=  I  =  EEEE      k    o    s  w   m i   ]]O]

O		] 

[ m  m]  ]]  Q   m mU  CCC  C   s   mK [                 O   

         

mK [   mU  C  CC  C s   m  m]  ]		]  Q   m   ]]  O  ]  O  ] ] 		m   k  y    s  m    g    a   ]C91  3  1  999  9    ]  9  1  1+  1  1  1111     qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLq 

 o  _  ??  C		/333		33      o  _  G  G

5?  5  ;;  ;      o    s  w      {   m  oqm  ]a m     O a   m  ]  ]  O  O  O   o   m  e  I19 u      m		i   a            e  C  a         m

i a  		meI1  9 u   m  ]]OOO o   O   a   m  o  q  m]  a o 

     }  y  s    m    g     ]O  9  1		+-+  1  11      ]O  1  ++  '+++  +  +     qLq  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLu  o  _Q779		+-  -

--    o  _

Q==  /7  /  3  3    s    w  {    }   m]_  c  ]O   q     C   e     m  ]  OOC=   q    m  i  W1  +   w  

mm   g         iW  9          mm g    miW1  +   w  		  m  ]O  OC		=   q 		C e   m]_c  ]  O q 

		   }    y    s      m     ]  O  C1  +')'+  +    ]OC+  ''%''		'  '     qLu  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qLy    o_  QE1  1  1  ))  ))  o_  Q  E  5  5  +  1+  -  w    {  }     m  Q  S 		s     ]  OC  199   i   m  ]OCC5 s   

m  u[  7  +'   y    mw   m                  iK 

        		mw   m      m  u[  7		+

' y   m]  OCC5   s 		  ]  O

C  19  9 i   m  QS   s      

    }    y      s ]  O  C9+  '%  '

%'    ]O  C  9'%  %  %%  %%     qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  o		_Q  E;  -		-  +'  '  '    o  _		QE  ;//)		+)      {    }      

  U  E

G  [UK  _g  uuuuu  u  uu  u  uu  u   ]  O  C1  S[a  mm

m  m  mmmm  mm  m    m]  O  C  9-/  S[

]  k  u  uuuuuu  u  uu    mw  e  A1   { 

my s      my       m		y        w  a  A  y     m  y     m  y   s 		  m  we  A  1 { m  ]  OC  9-/S  [  ]ku  u  uu

u  u  uu  u  u  ]  O  C  1		S  [		a

m

mm

m		m		m  mmmm  m     U  EG[  U		K_  g  uu  uu  u  u  u  uu  u  u  u          		    }      y ]

OC  91'%  %%%  ]  OC9  1%%%  %  %%     qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    o  _Q  E  ;3  +  )  '  %

%      o  _  Q  E  ;3  ++		''<L@'    }         eI   e     ]O  C  1+  +

'  +  +  I		Q  U  _  __  _  _  _  ___  _    m  ]C91  +++ e   m  ]  a  e  im  9   }   m  ]		y  yi		k   y 		m  ]  y  y  i  {		y     m]		yy  i  { 		     m s  w  y  U  9

y

y  i  {     m  ]  yy  i{y    

m]  y		yi  k y   m  ]  a  ei  m

9   } m]  C  91  +++   e     ]OC  1++'+  +IQ		U__  _  __  __		_  _  _  		eI e                  } 		]

OC  9  1+%

%  %  %      ]O  C

9  1

+  %  %  %%%     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL    qL 

pp o  _QE  ;  3  -  )  '%  %  qL%      moqs		u  w  y{}  <L@               i i   m9   S 

O  +   i   ]OW[  _Y

K=    ]Oe  i  m  q  ]  qs  qsy		y  y  }  }  }  }}  }}}    ]  Os  u  wyk      ]  O  su  w  y  [      m  ]  q  s  c  w  yK3U  kw  y  [      ]		Osu  w  yk  ]  Oeimq

]q  s  qs  yy  y}}  }  }  }}  }}  ]O  W[_  YK  =    O  +   i m  9   S   i i                 

  ]  O  C  9  1+  '  %  %  %      ]O  C		91  +'%  %  %%       qL    qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL      m

m  o  qs  u  wy{}        qL%     m 		oqc

W  M  E  ?;97  7    qLm      

  8D8            m  [ a  = 		m   O  G

K  O  Y  M  A  7AK  U

Uk  ss}  

        C[  _c  Q  c  eegk  k  km  mm  mm  mm  C  eg  i

[]  O 		   C]      O  a  c/]    Ce  gi[  ]O    C  [_c  Qc  e  egk  kk  m  m  m  mmm  m    O		G  KO

YM  A  7  AK  UU  ks  s  }              a= m  [    m               m  oq		s  u  wy{}            m  m  oq  s  u  wy  {}       qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    		]  m]_		a  cegik  m  m  o  oq  cW  M  E  ?  ;  9

7  7   ] qL5    

o  a  ce  g  ikmoo  qLm                  <L@      q    c M q   C		EI   m   9   W[OO  O  CEUW  Y  [  ]  ]  ]]]]]  ]] 9[[  U  UW  Y  [  O  O      M  IU  Y[O  O    9[[      9   W[O  OOCEU  W  Y  [  ]  ]  ]  ]  ]]

]  ]		]   CE  I   m M   q    c    q               m  				  

          m  ]

OC  9  1+'  %  %%  %  m  ]

]  O  C9

1  +'%  %  %%  

m]m  ]  _  a  c  e  g  ikm  m     qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL    qL   m qL] m qL5    qLE m qL_      o

o  oo  o  oo  ooo  qLm    		

    8D8    u    i    u    o    O     IM 

   C  M     O    o  

u  i    u           m                    ]]OQS  U  W  Y  []]    ] qL%   m qL% 

m qL]  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLa  qLE  qLS  qLc m qL_      o  o  o  o  o  o  o

o  o		o { qLm  		q  q  q  u  ww  ww  w  w  w8D8w  		m    w    q    U            U    q    w    m    w   }        m                    ]]  O

]]]  ]  ]  ]  ]

]    m qLO  qL7  qL7  qLa  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLe  qLS  qL_  qLg  qLc   m qL_    o

oo  ooooo  o  o 		s qLg    k  k  k  k  q  qq  q  q		q  q<L@q    y    s  [                		[  s    y    q s   y     m                    		]  ]

O  ]]  ]]]]  ]		]  m qLO  qLU  qLG  qLG  qLe  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLi  qL_  qLi  qLk  qLg  qLc   m qL_   u   y  k  k  kkk  kkk  kk s qLc  		ss  y  y  y  {{{{  {{<L@{   a u   W 		a   c      m    m    c  

W   a a   u s { s   u   u  g  {  {  {  {{{{  {  {      

]  ]  O

]]]]]  ]  ]]  m qLO  qLU  qL[  qLU  qLU  qLi  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLi  qLq  qLo  qLk  qLg  qLc y  g qL] sDP@y yi  i  i  i  i  i  i  i  i  i   sy qLk  

kppkYqu  w  wwww  w  w<L@w c   Oc  gg  g  g  gg		g  g 

mY 

   c  m      c  m      m		m    c

O   g k  Y  q

u  w  w  w  w  w

w  w  y  g  y  }  }  }}  }  }}}    s  y  gyy  y  yyyyyy     y   		]		]  O]  ]  ]  ]]  ]]  ]  

  m qLO  qLU  qL[  qLa  qLa  qLa  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLq  qLq  qLw  qLs  qLo  qLk  qLg      i  }[q  occcc  c  cc  c   } qL]   wg 

}mm  ooo  o		o

o  oo s   a  Q		e  ggg  gg  g

g  g k   k  IY  [[		[  [  [  [  [		[   ss      k  Y      kY  

s  a 

 k  Y m s  a  Q  e  gg  gg

gg  gg    yk[

kmm  m  mmm  m  m  }		g  k[k

k  kkk

kk  kk      m		m  ]  OO  CO  O  O  OO  O  O     qLU  qL[  qLa  qLg  qLk  qLk  qLq  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLu  qLw  qL{  qLw  qLs  qLo    qLk 

     [m  Oa_U  UU  U

U

U  U  m  o  q  o  c  c		cc  c  c  c  c   y[ qL_   g qLY   a qLQ   g qLm   a qLm   a qLm 

g qLm a qLa   g qLY k qL]     [ qL] m[  ]OOC

OO  O

OO  O  O    m]

]  OCC9  C  C		CCC  C   qL[  qLa  qLg  qLm  qLs  qLs  qLu  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qL{  qL}  qL{  qLw  qLs  qLo m qLI m qLU    qLc  qL_  qL[  qL  qL  qL  qL  qLy  qL_  qLa  qLa m qLC   m qL9    qLa  qLg  qLm  qLs  qLy  qLy  qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL  qL}  qL{  qLw  qLs  qLQ  qL[  qLg  qLe  qLc  qL  qL  qL  qL  qL}  qLe  qLe  qLe  qLK  qLC  qLg  qLm  qLs  qLy  qL}  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL{  qLw  qLY  qLa  qLk  qLi  qLi  qL  qL  qL  qL  qL  qLi  qLi  qLi  qLS  qLM  qLm  qLs  qLy  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL{  qLa  qLg  qLo  qLm  qLm  qL  qL  qL  qL  qL  qLm  qLm  qLm  qL[  qLW  qLs  qLy  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qLi  qLm  qLs  qLq  qLq  qL  qL  qL  qL  qL  qLq  qLq  qLq  qLc  qLa  qLy  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLo  qLs  qLw  qLu  qLu  qL  qL  qL  qL  qL  qLu  qLu  qLu  qLk  qLk  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLu  qLw  qL{  qLy  qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qLy  qLy  qLs  qLs  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLy  qL{  qL}  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL}  qLy  qLy  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL}  qL}  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qL  qLUGC   {
    "modified_since_publish": true, 
    "description": "Water-1", 
    "use_overhead_image": true, 
    "author": "Demon Master", 
    "ugc_entities": [
        {
            "position": [
                42, 
                158, 
                238
            ], 
            "mode": "tdm", 
            "item": "ugc_spawnblue_small"
        }, 
        {
            "position": [
                41, 
                160, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_health_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                42, 
                160, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_block_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                43, 
                160, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_ammo_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                1, 
                213, 
                232
            ], 
            "mode": "tdm", 
            "item": "ugc_spawnblue_small"
        }, 
        {
            "position": [
                2, 
                238, 
                232
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_ammo_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                1, 
                238, 
                232
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_block_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                0, 
                238, 
                232
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_health_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                49, 
                284, 
                238
            ], 
            "mode": "tdm", 
            "item": "ugc_spawngreen_small"
        }, 
        {
            "position": [
                50, 
                283, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_block_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                49, 
                283, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_ammo_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                48, 
                283, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_health_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                79, 
                216, 
                238
            ], 
            "mode": "tdm", 
            "item": "ugc_spawngreen_small"
        }, 
        {
            "position": [
                79, 
                232, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_ammo_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                80, 
                232, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_block_drop"
        }, 
        {
            "position": [
                81, 
                232, 
                238
            ], 
            "mode": "nor", 
            "item": "ugc_health_drop"
        }
    ], 
    "ground_colors": [
        [
            85, 
            60, 
            30, 
            32
        ], 
        [
            31, 
            22, 
            11, 
            238
        ], 
        [
            76, 
            113, 
            157, 
            239
        ]
    ], 
    "skybox_name": "ArcticBase.txt", 
    "aos_ugc_handle": 18446744073709551615, 
    "baseplate": "WaterBaseplate", 
    "title": "Water-1", 
    "tags": [
        "map", 
        "tdm"
    ]
}